Εάν ανήκετε στο ηλικιακό γκρουπ 25+, σίγουρα θυμάστε τις παλιές καλές εποχές που βγαίναμε με το αυτοκίνητο για διασκέδαση λίγο μετά την αλλαγή του χρόνου και περνούσαμε τις πρώτες ώρες του νέου έτους κολλημένοι στην κίνηση της πόλης, προσπαθώντας να φτάσουμε στον προορισμό μας. Εάν νομίζετε ότι πλέον η κίνηση έχει μειωθεί, περιμένετε μέχρι την αλλαγή του χρόνου, και προσπαθήστε ξανά. Δυστυχώς θα διαπιστώσετε ότι ο χρόνος έχει κάνει reset, η κίνηση στους δρόμους όμως όχι...

Μετά από μία δραματική πρωτοχρονιά όπου μελέτησα τη Λεωφόρο Κηφισίας σπιθαμή προς σπιθαμή για πάνω από δύο ώρες, αποφάσισα να πάρω δραστικά μέτρα: ποτέ ξανά έξοδος μετά την αλλαγή του χρόνου, ποτέ ξανά στρίμωγμα σε μαγαζιά που γίνεται το αδιαχώρητο, ποτέ ξανά απαράδεκτο σέρβις. Η λύση ήταν ρεβεγιόν στο σπίτι. Και αποδείχθηκε σωτήρια για αρκετά χρόνια! Η συνταγή απλή: φοράς τα καλά σου, μαζεύεις φίλους, τρώτε, περνάτε καλά, αλλάζει ο χρόνος, ανοίγετε σαμπάνια, κόβετε τη βασιλόπιτα και το πάρτι ξεκινάει! Τα πρώτα χρόνια εφαρμογής, το ρεβεγιόν στο σπίτι ήταν μία υπέροχη βραδιά. Όσο όμως μεγαλώνουμε και οι φίλοι παραμένουν πάνω-κάτω οι ίδιοι, πρέπει να κάνουμε πράγματα πρωτότυπα, ώστε κάθε πρωτοχρονιάτικο πάρτι να μην είναι μόνο διαφορετικό λόγω του νέου έτους, αλλά και λόγω των νέων εμπειριών που ζούμε αυτή την πρώτη μέρα της νέας χρονιάς.

Παρακάτω ακολουθούν μερικές πρωτότυπες προτάσεις για πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν, τις οποίες εάν εφαρμόσετε είναι σίγουρο ότι οι καλεσμένοι σας θα θυμούνται για καιρό!

 

Great Gatsby party


 

“A little party never killed nobody”! Σας αρέσει η εξτραβαγκάνζα και τα στρας, αλλά φοβάστε μήπως σχολιαστεί ότι ντυθήκατε υπερβολικά; Οργανώστε το ρεβεγιόν σας σε Great Gatsby theme. Πούπουλα, στρας, μαργαριτάρια, όλα επιτρέπονται! Και ενώ στην ομώνυμη ταινία, οι παραγωγοί είχαν συνεργαστεί με τη Miuccia Prada για το ντύσιμο της Daisy, το πορτοφόλι σας μπορεί να μην αντέχει κάτι αντίστοιχο. Οι επιλογές όμως για να ξεχωρίσετε εκείνη τη βραδιά είναι ανεξάντλητες! Επιλέξτε ένα φόρεμα με μετάξι, chiffon ή δαντέλα, που να πέφτει ανάλαφρα στο σώμα, και συνδυάστε το με μακρυά γάντια. Το αξεσουάρ για το κεφάλι είναι must! Από φτερά και στέκες, μέχρι μικρά pins με στρασάκια. Προσπαθήστε να μην το παρακάνετε με τα τακούνια και επιλέξτε κατά προτίμηση μπαρέτες ή γόβες σε nude απόχρωση.

 

Wild West party


Με τη νέα τηλεοπτική σειρά Westworld να αποκτά όλο και μεγαλύτερο φανατικό κοινό, η πρόταση να οργανώσετε ένα πάρτι σε στυλ Άγριας Δύσης δεν είναι μόνο πρωτότυπη, αλλά και μέσα στα πράγματα! Το κορσέ είναι απαραίτητο για να δώσετε το στυλ του saloon. Για φούστα, επιλέξτε μία ασύμμετρη φούστα και κάντε και μερικά επιπλέον πιασίματα στο μπροστινό μέρος, ή εάν δεν έχετε πολύ χρόνο, φορέστε ένα μαύρο κολάν. Το σατέν σε μία τέτοια εμφάνιση έχει την τιμητική του, ή για ένα πιο original look προσθέστε κάτι δερμάτινο (όχι μαστίγιο...). Τα παπούτσια μπορούν να έχουν χαμηλό ή ψηλό τακούνι, αλλά πρέπει απαραίτητα να είναι μποτάκια!

 

Naughty or nice party


Εάν δεν έχετε χρόνο για να προετοιμάσετε ένα πλήρες θεματικό πάρτι, ένα naughty or nice ρεβεγιόν θα κλέψει τις εντυπώσεις χωρίς μεγάλο κόπο. Ενημερώστε τους καλεσμένους να ντυθούν στα κόκκινα ή στα μαύρα, ανάλογα με το αν νομίζουν ότι ήταν καλοί ή όχι τη χρονιά που πέρασε. Ανάλογα με το γκρουπ στο οποίο ανήκει κάθε καλεσμένος, οργανώστε κληρώσεις ή ομαδικά παιχνίδια με μικρά δωράκια αντίστοιχα κάθε κατηγορίας. Όσο για το ντύσιμό σας, προτείνεται να είστε “naughty” επιλέγοντας μαύρα, όχι μόνο επειδή αποτελούν μία κλασσική επιλογή αλλά και επειδή «τα καλά κορίτσια πάνε στον παράδεισο, τα κακά πάνε παντού!». Επιλέξτε ένα στενό μαύρο φουστάνι κάτω από το γόνατο, συνδυασμένο με λουστρίνι γόβα στιλέτο για μια κομψή εμφάνιση που θα γυρίζει κεφάλια!

 

Ugly sweater party


Ποιος λέει ότι στο πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν πρέπει να φορέσουμε «τα καλά μας»; Εάν είστε τύπος που προτιμάει το χαλαρό ντύσιμο και θέλετε ένα πάρτι με πολύ κέφι, οργανώστε ένα ugly sweater party! Επιτυχημένο γιορτινό θέμα στο εξωτερικό εδώ και χρόνια, προσφέρει άπειρες στιγμές γέλιου! Δεν έχετε παρά να φορέσετε το πιο κιτς, πολύχρωμο χριστουγεννιάτικο πουλόβερ με παρδαλά σχέδια! Χιονάνθρωποι, έλατα, τάρανδοι, αγιοβασίληδες, αστέρια, κάτι από αυτά ή όλα μαζί είναι το ιδανικό σχέδιο του πουλόβερ! Το ντύσιμο αυτό συνδυάζεται με κάτι λιγότερο «θορυβώδες» από κάτω, όπως ένα απλό μαύρο παντελόνι ή τζιν. Η κλήρωση για την ανάδειξη του καλύτερου (ή χειρότερου!) ugly sweater είναι η τέλεια ιδέα για το πρώτο πράγμα που μπορείτε να κάνετε όταν αλλάξει ο χρόνος (ή έστω το δεύτερο, μετά από το φιλί κάτω από το γκι).

 

Από την Μαίρη Δημητροπούλου

 


Photos:
Great Gatsby: http://www.astridmueller.com/blog/great-gatsby-girlfriend-glamour-night-or-getaway/

Ugly sweater:  http://www.fun.com/peanuts-juniors-ugly-christmas-sweatshirt.html

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

Η σημερινή πρόταση είναι για μια απολαυστική παράσταση, ένα "συμπόσιο κωμωδίας", όπου οι συντελεστές σερβίρουν ζεστά πιάτα πηγαίου γέλιου στους θεατές.
Το «Δείπνο ηλιθίων» (Le diner de cons, 1998), του αρμενικής καταγωγής Γάλλου θεατρικού συγγραφέα, δημοσιογράφου, σεναριογράφου, σκηνοθέτη και παραγωγού του σινεμά Francis Veber (1937), είναι μετά το πασίγνωστο «Κλουβί με τις τρελές» του (1978), το πιο πολυπαιγμένο διεθνώς. Την είδαν περισσότεροι από 9 εκατομμύρια Γάλλοι θεατές και κατέφερε να αποσπάσει τρεις τιμητικές διακρίσεις στις κατηγορίες: Α' Ανδρικού Ρόλου για τον Ζακ Βιλερέ, Β' Ανδρικού Ρόλου για τον Daniel Prévost και Καλύτερου σεναρίου για τον Φρανσίς Βεμπέρ.


Στην Ελλάδα η παράσταση έχει ανέβει από αρκετούς θιάσους, αλλά φέτος την βρίσκουμε στο θέατρο Κάππα της Κυψέλης.


Ο Πιερ Μπροσάν (Πυγμαλίων Δαδακαρίδης), πλούσιος και υπερόπτης μεγαλοεκδότης στο Παρίσι, οργανώνει κάθε εβδομάδα με τους πλούσιους φίλους του ένα… ιδιότυπο δείπνο: καθένας βρίσκει έναν «ηλίθιο», τον καλεί στο δείπνο, τρώνε, πίνουν, διασκεδάζουν, γελούν εις βάρος των ανυποψίαστων καλεσμένων τους και στο τέλος, αυτός που έχει φέρει τον πιο αστείο «ηλίθιο», στέφεται νικητής!


Ο Φρανσουά Πινιόν (Σπύρος Παπαδόπουλος), ένας αθώος, αφελής, καλοπροαίρετος άνθρωπος, είναι ο πολλά υποσχόμενος «ηλίθιος» του Πιερ γι’ αυτήν την εβδομάδα. Τον καλεί στον σπίτι του για να γνωριστούν και εν συνεχεία να πάνε στο δείπνο. Κι εδώ αρχίζει μία σειρά από ανατροπές, όπου διαλύονται τα πάντα. Ο Φρανσουά θα προκαλέσει μία σειρά από «συμφορές», αποδομώντας άθελά του τον «πολύ» Πιερ κι επιβεβαιώνοντας το γνωστό ρητό «γελάει καλύτερα, όποιος γελάει τελευταίος».


Ο Σπύρος Παπαδόπουλος γνωρίζει το είδος της κωμωδίας. Έχει το ικανό χάρισμα που καταφέρνει να σκηνοθετεί γόνιμα τόσο τους άλλους, όσο και τον ίδιο του τον εαυτό. Στα όρια της μανιέρας του, αλλά δίχως να επαναλαμβάνεται και δίχως να παύει να ανανεώνεται. Διαθέτει μια ματιά αληθινή, ευφυή και εύστοχη για τις ανθρώπινες αντιδράσεις, κατέχει εντάσεις, γυρίσματα της διάθεσης, αιφνιδιασμούς, ανατροπές και γεμάτες σιωπές. Εστησε και κίνησε το έργο με επίγνωση της κάθε στιγμής αναδεικνύοντας τα λεκτικά αστεία (μετάφραση: Νικολέτα Κοτσαηλίδου), τις χειρονομίες, τις κωμικές κινήσεις και συμπλέγματα (κίνηση: Σοφία Σπυράτου), τους σβέλτους διαλόγους, τις διαρκείς εναλλαγές καταστάσεων, τα φαρσικά στοιχεία, μα και τις παρενθέσεις του στοχασμού και της μελαγχολίας. Ως Φρανσουά ήταν ένας αφοπλιστικά λοξός, αγαθός, συναισθηματικός γκαφατζής, προσηλωμένος στο πάθος με τις σπιρτοκατασκευές και στα στενά του ενδιαφέροντα, ανίκανος να προσηλωθεί στην καρδιά ενός προβλήματος. Απέραντα κωμικός, προκαλεί το γέλιο του κοινού, τη συμπάθεια μα όχι τον οίκτο. Στον επίλογο του έργου, όταν ο Φρανσουά πληροφορείται τον εξευτελιστικό ρόλο που θα έπαιζε στο δείπνο, αναδύεται το πρόβλημα, ποιος τελικά είναι στη ζωή τρελός, θύμα, υποχείριο, «ηλίθιος» και πώς τα καψόνια και οι αυθαίρετες διακρίσεις δεν γεννιούνται μόνον από αμάθεια αλλά πιο συχνά από κακοήθεια και υπεροψία.


Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης με τη χαρακτηριστική κωμική του στόφα ήταν αστείος, καλομαθημένος, διόλου αντιπαθής παρά τον κυνισμό και τις πληροφορίες για τον βίο και την πολιτεία του με γυναίκες των φίλων του.
Ο Τάκης Παπαματθαίου, ως γιατρός, είχε ένα υπερβολικό και καρικατουρίστικο παίξιμο. Αντίθετα, ως εφοριακός με άγρυπνο μάτι, άγριες διαθέσεις για κάθε πιθανό φοροφυγά, σκωπτική στάση απέναντι σε ανθρώπινα παθήματα και ρηχή βεβαιότητα για την εξαίρεση του ίδιου από αυτά, ήταν απόλαυση.


Στους υπόλοιπους ρόλους, καλός ο Βασίλης Ρίσβας ως μεγαλόψυχος φίλος, θυελλώδης η Αννα Μενενάκου ως «τρελή γκόμενα», αιφνιδιαστικά αποφασιστική η Ξανθή Γεωργίου ως σύζυγος του Πιερ.
Τα κοστούμια ήταν του Νίκου Παναγιώτου, το πλούσιο και όμορφο σκηνικό ήταν της Αθανασίας Σμαραγδή με εύστοχους φωτισμούς από τον Χρήστο Τζιόγκα.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Σπύρος Παπαδόπουλος
Μετάφραση: Νικολέτα Κοτσαηλίδου
Σκηνικά: Αθανασία Σμαραγδή
Κοστούμια: Νικόλ Παναγιώτου
Φωτισμοί: Χρήστος Τζιόγκας
Χορογραφίες: Σοφία Σπυράτου

ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ

Σπύρος Παπαδόπουλος, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Βασίλης Ρίσβας, Αννα Μενενάκου, Ξανθή Γεωργίου και ο Τάκης Παπαματθαίου

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Τετάρτη: 19.00 (λαϊκή απογευματινή)
Πέμπτη: 21.00
Παρασκευή: 21.00
Σάββατο: 8.00 (λαϊκή απογευματινή) και 21.00
Κυριακή: 20.00
Διαρκεια : 100 ' (χωρίς διάλειμμα)


Τιμές:
Τετάρτη: 15 ευρώ
Πέμπτη: 17 ευρώ
Παρασκευή: 18 ευρώ
Σάββατο (λαϊκή): 15 ευρώ
Σάββατο βραδινή: 20 ευρώ
Κυριακή: 18 ευρώ
Φοιτητικό – Παιδικό: 10 ευρώ

Θέατρο Κάππα: Κυψέλης 2 - Κυψέλη,
Trailer: https://youtu.be/bLWxE8KNyys

 

Από την Ευδοξία Υψηλάντη

 

Προσθέστε το σχόλιό σας

Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας είναι ίσως το πιο ρομαντικό μυθιστόρημα που διάβασα ως σήμερα, ένα έργο που βεβαίως έκανε αίσθηση όταν κυκλοφόρησε το 1985 και σήμερα θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα του εικοστού αιώνα, ενώ μαζί με το ‘’εκατό χρόνια μοναξιάς’’ αποτελεί τα δύο πιο ολοκληρωμένα και δημοφιλή έργα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.
 
Ο Φλορεντίνο Αρίσα, ένας φτωχός νέος σε κάποια χώρα της Καραϊβικής, εργάζεται ως υπάλληλος στο ταχυδρομείο. Τυχαία, σε κάποια από τις παραδόσεις ερωτεύεται  κεραυνοβόλα την Φερμίνα Δάσα. Ο έρωτας αυτός θα είναι τόσο απόλυτος που θα γίνει η καταλυτική στιγμή, το ορόσημο που θα μεταβάλλει όλη του τη ζωή, αφού κάθε απόφαση που θα πάρει και κάθε πράξη που θα κάνει στο εξής θα σχετίζεται με αυτόν. Οι δύο νέοι αρχίζουν να αλληλογραφούν και μετά από κάποιο διάστημα αποφασίζουν να παντρευτούν. Ο πατέρας της κοπέλας όμως έχει διαφορετική άποψη. Παίρνει την κόρη του και εξαφανίζονται για ενάμιση χρόνο κάπου στην ύπαιθρο, αφήνοντας το νέο μόνο και απεγνωσμένο μέσα σε μια κοινωνία που υποφέρει από την ένδεια και την χολέρα.
 
Όταν η Φερμίνα Δάσα θα γυρίσει πίσω, θα αρνηθεί τον έρωτα της για το νέο και όχι μόνο αυτό. Θα παντρευτεί ένα γνωστό γιατρό της πόλης, θα δημιουργήσει οικογένεια μαζί του και θα ζήσει μια αρκετά ικανοποιητική ζωή δίπλα του, γεμάτη ανέσεις, στερούμενη όμως το πάθος και την ένταση του πρώτου της έρωτα. Αυτός θα βάλει σαν στόχο της ζωής του να την κατακτήσει, με οποιοδήποτε κόστος και ο μόνος τρόπος για να το πετύχει αυτό είναι να ανεβεί στην ίδια κοινωνική τάξη με αυτήν. Επιστρέφει στο θείο του, ο οποίος κατέχει μια εταιρεία ποταμόπλοιων και ρίχνεται με όρεξη και μανία στη δουλειά. Τα χρόνια περνούν, αυτός σκοτώνει τη μελαγχολία του σε εφήμερους έρωτες, καταφέρνει να γίνει αρκετά ευκατάστατος παίρνοντας στα χέρια του το τιμόνι της εταιρείας και γίνεται πλέον αυτό που τόσα χρόνια ποθούσε, ένα αξιοσέβαστο μέλος της τοπικής κοινωνίας.
 
 Παρ’ όλα αυτά καμιά γυναίκα δεν καταφέρνει να κερδίσει τόσο ξεχωριστή θέση στην καρδιά του όσο αυτή και με την πρώτη ευκαιρία, τον θάνατο του άντρα της, προσπαθεί να την προσεγγίσει ξανά, ύστερα από μισό αιώνα. Αυτή καταλαβαίνει το λάθος της και προσπαθεί να ζήσει αυτό το μεγάλο έρωτα, έστω και τώρα, στα τελευταία χρόνια της ζωής της. Το τελευταίο μέρος του βιβλίου είναι ένα λυρικό, αισθαντικό διαμάντι. Ο Μάρκες περιγράφει πως ο αμείλικτος χρόνος άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια του πάνω στα κορμιά των πρωταγωνιστών. Χαρακτηριστικό απόσπασμα είναι αυτό στο οποίο ο συγγραφέας γνωμοδοτεί πως ένας άνθρωπος καταλαβαίνει ότι γερνάει όταν καταβάλλει προσπάθεια για να μην σέρνει τα πόδια του περπατώντας. Το κωμικοτραγικό συμβάν με την ανικανότητα του Αρίσα είναι εκφραστικότερο. Οι δύο ηλικιωμένοι αποφασίζουν να πάνε ένα ταξίδι με ποταμόπλοιο για να ζήσουν ότι στερήθηκαν μια ολόκληρη ζωή. Ο Μάρκες, μεγάλος συγγραφέας, δεν πέφτει στην παγίδα του μελοδραματισμού, τα πρόσωπα του έργου, ακόμα κι αυτήν την ύστατη ώρα, δεν μετανιώνουν για τις αποφάσεις της ζωής τους και αποφασίζουν να μην αφήσουν τις τύψεις ή τη λύπη, για ότι δεν βιώθηκε στην ώρα του, να πάρουν τα ηνία. Ο Φλορεντίνο Αρίσα μάλιστα στην αρχή , όταν η πολυπόθητη συνάντηση πραγματοποιείται, μένει εκστατικός, μετά όμως, όταν συνέρχεται πια είναι ανίκανος να λειτουργήσει. ‘’Είναι γιατί έμεινα παρθένος μια ζωή για σένα’’ της απαντάει με σταθερή φωνή.
 
Το βιβλίο, εκτός από ένα συναισθηματικό εγκώμιο για τον απόλυτο, ασυμβίβαστο έρωτα, μια συγκινητική ρεαλιστική ελεγεία για το λίγο του έρωτα ή για τον ανεκπλήρωτο έρωτα, αποτελεί και ένα στοχαστικό δοκίμιο για την αγάπη γενικά, από την συζυγική έως την παράνομη, γραμμένο με βαθιά αίσθηση γνώσης του αμφιλεγόμενου αντικειμένου απ’ το συγγραφέα. Ο Μάρκες αποφαίνεται ότι πιστεύει στον παθιασμένο έρωτα, πως η αγάπη εξευγενίζεται μέσα από τα βάσανα και έτσι αγιοποιείται. Πάνω απ’ όλα κατανοεί πως έρωτας σημαίνει δόσιμο, σημαίνει αυταπάρνηση, καθημερινός αγώνας, συμβιβασμός και κατανόηση των επιθυμιών του άλλου.
 
Ένα μυθιστόρημα που συνιστώ σε όλους τους ευαίσθητους αναγνώστες που ψάχνουν μέσα σε ένα βιβλίο μα και στην ίδια τη ζωή έναν έρωτα δυνατό, αντισυμβατικό, απόλυτο και εν τέλει καθαρτήριο. 
 
 
Από τον Θωμά Χατζηθωμά
 
 
 
Προσθέστε το σχόλιό σας

1000 Characters left


Σελίδα 4 από 4

Online περιοδικό ποικίλης ύλης. Ευχαριστούμε που επισκεφτήκατε την ιστοσελίδα μας.

 

Photo Gallery